Το δάσος με τις καστανιές παρείχε στους κατοίκους του χωριού μία σημαντική οικονομική άνεση κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σαν αποτέλεσμα κατόρθωσαν να ενισχύσουν σημαντικά τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων μέσω της παροχής τροφίμων και πυρομαχικών. Ηγέτης των κατοίκων του χωριού υπήρξε ο ιερέας Γεώργιος Νίκας ή Παπανίκας.
Το δάσος με τις καστανιές καταστράφηκε γύρω στα 1825. Για τον αφανισμό του υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία φέρει ως υπαίτιο το στρατό του Ιμπραήμ και η άλλη την εμφύλια διαμάχη μεταξύ της οικογένειας Νοταρά το καλοκαίρι του 1826. Την περίοδο του εμφυλίου καταστράφηκε και το σπίτι του Παπανίκα, ως αντίποινο για τη μη συμμετοχή του στη διαμάχη.
Στη συνέχεια πραγματοποιείται μία δραστηριότητα από τους μαθητές.